Książki bardzo pomagają w nazywaniu i rozumieniu emocji. Osoby częściej czytające mają wyższe kompetencje społeczne i bardziej rozwiniętą zdolność empatii. Podczas lektury dzieci wczuwają się w sytuację bohaterów, przewidują konsekwencje ich zachowań i decyzji. Dobierając odpowiednie lektury, możemy kształtować zachowanie naszych dzieci. Ucząc postaw moralnych, przekazujemy odpowiednie wzory zachowań.

Jedną kwestią jest to, co się dzieje w umyśle małego człowieka podczas czytania książki, a kolejną, co się dzieje już po skończonej lekturze. Dlatego tak samo, jak czytanie książek, ważna jest dyskusja po niej. W przyszłości na pewno pozytywnie może to wpłynąć na poczucie pewności siebie oraz poziom asertywności. Poprzez rozmowę na temat książek dziecko uczy się weryfikacji informacji, co w dzisiejszych czasach stanowi coraz większą wartość.

Z perspektywy logopedy można zauważyć znacznie większy zasób słownictwa u dzieci, które czytają książki. U najmłodszych czytanie wierszyków ułatwia uczenie się języka oraz przeciwdziała dysleksji. Czytanie książek ułatwia też nabywanie kompetencji związanych z prawidłową gramatyką i ortografią ale również potrafi zmniejszać wady wymowy, ponieważ słuchając czytanych bajek dziecko oswaja się z żywą mową ludzką, czego nie zastąpią bajki telewizyjne czy słuchowiska. 

Dobrą praktyką jest, aby zamiast elektronicznej rozrywki wprowadzić dzieciom czytanie jako część rutyny przed spaniem. Taka spokojna aktywność wieczorem może pomóc dzieciom odprężyć się po dniu pełnym wrażeń, co sprzyja szybszemu zasypianiu.

Pamiętajmy: jeżeli od najmłodszych lat uda nam się ukształtować u podopiecznych pozytywny stosunek do czytania, będzie on procentował w całym późniejszym życiu dziecka. Zatem czytajmy i kierujmy się słowami Wisławy Szymborskiej, która określiła czytanie, jako najpiękniejszą zabawę, jaką sobie ludzkość wymyśliła.